تاریخ
موضوعات داغ

معرفی شهدای کربلا در حماسه عاشورا

شهيدان راه حق

و آفرينان كربلا اسلام آئين فضيلت و شهادت و شهامت است، شجرۀ طيّبۀ اسلام، با خون رجال تقوى و معنويت سيراب گشته است، و پربارى امروزين آن مرهون خونهاى پاك و ارزشمندى است كه در اين راه به زمين ريخته شده است.

 

ما شهداى گرانقدرى از آغاز ظهور اسلام، تا كنون داشته‌ايم و خواهيم داشت از آن جنگ بدر، احد و احزاب از حمزه سيّد الشهداء عموى عاليقدر پيامبر اسلام تا سميّه همسر با وفاى عمّار ياسر تا شهيدان فضيلت عصر اخير، ولى شهيدان حادثه كربلا و جانبازان راه طفّ‌ با توجّه به شرائط‍‌ خاصّ‌ زمانى و مكانى و با توجّه به مظلوميّت و تنهائى ابا عبد اللّه الحسين (ع) و با توجّه به موقعيّت و دفاع مقدّس بى‌نظير آنان، از ويژگى خاصّى برخوردار هستند از آن رو الگوى شهيدان اسلام، و سرمشق ديگر حوادث مربوط‍‌ به مقاومت در برابر ستمگر و ظالم در طول اعصار شناخته شده‌اند كه تا تاريخ جريان دارد.

 

خورشيد به دور زمين مى‌گردد، و زمين در حركت انتقالى خود مى‌باشد روز به روز بر شعاع عظمت و گستردگى آن واقعه افزوده خواهد شد و نسلهاى امروز و فردا و فرداها بهره‌هاى كافى از اين حادثه دلخراش در راه سازندگى و آموزش روحى برده و خواهند برد و در اين كلاس همچنان تداوم خواهد داشت.


[شهداى اهل بيت ع]

(۲)۱-حسين بن على (ع) فرزند رسول خدا صلوات و درودهاى پياپى خدا بر او باد! او را سنان بن انس نخعى كشت و سر او را با خود حمل نمود و خولى بن يزيد اصبحى او را به يزيد رساند. [2]

(۳)۲-عبّاس بن علىّ‌ بن أبي طالب (ع):

مادرش أمّ‌ البنين دختر حزام بن خالد بن ربيعة بن وحيد عامرى است قاتل او زيد بن رقّاد و حكيم بن طفيل طائى سنبسى مى‌باشد كه هر دو پس از آن واقعه در بدن خود گرفتار مرض غير قابل علاج شدند.

(۱)۳-جعفر بن علىّ‌ بن أبي طالب (ع):

مادر او نيز أمّ‌ البنين دختر حزام مذكور مى‌باشد قاتل او هانى بن ثبيت حضرمى است.

(۲)۴-عبد الله بن علىّ‌ بن أبي طالب (ع):

مادر او نيز أمّ‌ البنين مى‌باشد قاتل او خولى بن يزيد أصبحى است كه بوسيله تيرى او را كشت در اين امر يكى از مردان بنى تميم بن ابان نيز در آماده‌سازى تير او را يارى داد.

(۳)۵-محمد بن على بن أبي طالب (ع) الأصغر:

مردى از قبيله «أبان بن دارم» او را كشت نام آن قاتل عبد الله بن على بن أبي طالب (ع) مادر او «أم ولّد» بود.

(۴)۶-ابو بكر بن عليّ‌ بن أبي طالب (ع):

مادرش ليلى، دختر مسعود بن خالد بن مالك بن ربعى بن مسلم بن جندل بن نهشل بن دارم تميمى مى‌باشد.

(۵)۷-عثمان بن عليّ‌ بن أبي طالب (ع):

مادرش أمّ‌ البنين دختر حزام است. او برادر تنى عبّاس، جعفر و عبد الله مى‌باشد.

(۶)۸-علىّ‌ بن الحسين الأكبر (ع):

مادرش ليلى دختر «ابى مرة بن عروة بن مسعود بن مغيث ثقفى» و مادر ليلى، ميمونه دختر ابو سفيان بن حرب است. قاتل او مرّة بن منقذ بن نعمان كندى است. او به هنگام حمله و يورش اين رجز را مى‌خواند:

«انا علىّ‌ بن الحسين بن على نحن و بيت اللّه اولى بالنبّى»

«يعنى: من فرزند حسين فرزند على مى‌باشم، قسم به خانه خدا ما شايستۀ خويشاوندى پيامبر (ص) هستيم. او اين سخنان را مى‌گفت تا اينكه شهيد گرديد. درود خدا بر او باد!»

(۷)۹-عبد الله بن الحسين (ع):

مادرش «رباب» دختر امرؤ القيس بن عدى بن أوس بن جابر بن كعب بن حكيم كلبى مى‌باشد. او را «حرمله كاهلى اسدى والبى» با تير كشت. او به هنگام جنگ كردن متولد گرديده بود؛ پس از ولادت او را به محضر امام حسين «ع» آوردند. امام «ع» در حالى كه نشسته بود آن نوزاد را به آغوش كشيد و با آب دهان خود، دهان او را باز فرمود و او را عبد اللّه ناميد. در همين هنگام بود كه حرمله كاهلى تيرى

افكند اين تير گلوگاه او را دريد حسين (ع) با دست خود جلوى خون را گرفت و جمع نمود و به سوى آسمان پاشيد. از آن خون، قطره‌اى هم به زمين بازنگشت.

فضيل گويد: ابو الورد از قول امام باقر (ع) به من روايت كرد كه:«اگر قطره‌اى از آن، به زمين مى‌رسيد عذاب الهى نازل مى‌گشت. در اين باره شاعر گفته است:«و عند «غنّى» قطرة من دمائنا-و فى «أسد» أخرى تعدّ و تحسب» يعنى:«قطره‌اى از خون ما پيش قبيلۀ «غنّى» و قطره‌اى ديگر از آن، در ميان قبيله «اسد» است كه در روز جزا بازشمارى و بازخواست مى‌گردد.» علىّ‌ بن الحسين (ع) در آن روز بيمار بود امّا در برخى از برخوردها حضور داشته است؛ ولى بيمارى وى، او را از معركه بيرون كشيد و در فرجام او به همراه زنان دستگير شد و جز او، محمد بن عمرو بن الحسن و حسن بن الحسن بن على بن أبي طالب (ع) زنده باقى ماندند.)


(۱)۱۰-ابو بكر بن الحسن بن على (ع):

مادرش كنيز أمّ‌ ولدى بود او را عبد اللّه بن عقبه غنوى كشت.

(۲)۱۱-عبد اللّه بن الحسن بن على (ع):

مادرش أم ولدى مى‌باشد. حرملة بن كاهل اسدى او را با تير زد و كشت.

(۳)۱۲-قاسم بن الحسن بن على (ع):

مادرش كنيز أمّ‌ ولدى بود او را عمرو بن نفيل أزدى كشت.

(۴)۱۳-عون بن عبد اللّه بن جعفر بن أبى طالب (ع):

نام مادرش «جمانه»، دختر مسيّب بن ربيعة بن عائذ بن رياح الفزارى است. عبد اللّه بن قطنه طائى نبهانى او را به قتل رساند.

(۵)۱۴-محمد بن عبد اللّه بن جعفر بن ابى طالب (ع)

مادرش «خوصاء» دختر حفصه دختر ثقيف بن ربيعة بن عائذ بن حارث بن تيم اللّه بن ثعلبة بن بكر بن وائل مى‌باشد كه عامر بن نهشل تيمى او را كشت.


فضيل گويد: اهل مدينه براى تسليت نزد صاحبان عزا مى‌رفتند عدّه‌اى از مردم نيز براى تسليت نزد عبد اللّه بن جعفر رفته بودند يكى از موالى او پيش او رفت و به او گفت چه مصيبت‌ها كه به خاطر حسين براى ما پيش نيامده است»؟

عبد اللّه بن جعفر از شدّت خشم با كفش خود او را زد و فرمود:«اى پسر زن لخناء (پتياره) چگونه درباره‌ى حسين (ع) اين سخن را مى‌گويى. به خدا قسم اگر خودم نيز در كربلا حضور مى‌داشتم هرگز از او جدا نمى‌گشتم تا با او كشته شوم به خدا قسم من ميان دو پسر شهيدم و ابا عبد اللّه فرقى نمى‌گذارم و اين كه آنان در راه يارى حسين كشته شده‌اند براى من مانند اين است كه براى يارى و دفاع از برادر و سرور و پسر عمويم كشته شده باشند. سپس رو به هم‌نشينان خود نمود و فرمود:

«خداى را در برابر هر امر محبوب و مكروهى كه از ناحيۀ او فرا مى‌رسد. سپاسگزارم به خدا شهادت ابا عبد اللّه (ع) بر من بسيار سنگين و ناگوار است و سنگين‌تر از آن اين است كه من نتوانسته‌ام با نفس خودم به كمك او بشتابم ولى در هر حال شكر و سپاس خداى راست كه فرزندانم او را كمك كرده‌اند…»

(۱)۱۵-جعفر بن عقيل بن أبي طالب (ع):

مادرش أمّ‌ البنين دختر «نفرة بن عامر بن هصمان كلابى» است او را عبد اللّه بن عمرو خثعمى كشت.

(۲)۱۶-عبد الرحمن بن عقيل:

مادرش كنيز أمّ‌ ولدى بود. او را عثمان بن خالد بن اسد جهنى و بشير بن حرب همدانى قاضى با مشاركت هم كشتند.

(۳)۱۷-عبد اللّه بن عقيل بن أبي طالب (ع):

مادرش أمّ‌ ولد بود. عمرو بن صبيح صيداوى او را با تير كشت.

(۴)۱۸-مسلم بن عقيل بن ابى طالب (ع):

او در كوفه كشته شد. مادرش «حبله» كنيز أمّ‌ ولدى بود.[0]

(۱)۱۵-جعفر بن عقيل بن أبي طالب (ع):

مادرش أمّ‌ البنين دختر «نفرة بن عامر بن هصمان كلابى» است او را عبد اللّه بن عمرو خثعمى كشت.

(۲)۱۶-عبد الرحمن بن عقيل:

مادرش كنيز أمّ‌ ولدى بود. او را عثمان بن خالد بن اسد جهنى و بشير بن حرب همدانى قاضى با مشاركت هم كشتند.

(۳)۱۷-عبد اللّه بن عقيل بن أبي طالب (ع):

مادرش أمّ‌ ولد بود. عمرو بن صبيح صيداوى او را با تير كشت.

(۴)۱۸-مسلم بن عقيل بن ابى طالب (ع):

او در كوفه كشته شد. مادرش «حبله» كنيز أمّ‌ ولدى بود.

(۱)۱۹-عبد اللّه بن مسلم بن عقيل:

مادرش رقيّه، دختر علىّ‌ بن أبي طالب (ع) بود و مادر رقيّه نيز أمّ‌ ولدى بود. عمرو بن صبيح صيداوى او را كشت و برخى گفته‌اند:«اسد بن مالك حضرمى» او را به قتل رساند.

(۲)۲۰-محمد بن ابى سعيد بن عقيل بن أبي طالب (ع):

مادرش أمّ‌ ولدى است. او را ابن زهير أزدى و لقيط‍‌ بن ابى ياسر جهنى با يارى هم كشتند.

هنگامى كه خبر قتل و شهادت امام حسين (ع) به مدينه رسيد زينب دختر عقيل بن ابى طالب بيرون شد و ناله سر داد و مى‌گفت:

«

ما ذا تقولون اذ قال النبىّ‌ لكم ما ذا صنعتم و أنتم آخر الأمم.
 
بعترتى، اهل بيتى بعد مفتقدى منهم أسارى، و منهم ضرّجوا بدم.
 
ما كان هذا جزائى إذ نصحت لكم ان تخلفونى بسوء فى ذوى رحم

».

يعنى: اگر پيامبر اسلام به شما بگويد: شما كه آخرين امم بوديد با عترت و اهل بيت من چگونه رفتار نموديد؟ در جواب چه خواهيد گفت‌؟

برخى از آنان اسيران و برخى ديگر با خون خود آغشته هستند آيا نتيجه و پاداش كار من اين بود؟ آنگاه كه شما را مورد نصيحت قرار دادم كه با خويشاوندان و ارحام من اينگونه با بدى و خشونت رفتار نمائيد؟!».

(۳)

[0]

[0]عقیقی بخشایشی، عبد الرحیم، سه مقتل گویا در حماسه عاشورا، صفحه: ۲۱، دفتر نشر نويد اسلام، قم – ایران، 1382 ه.ش.

ادامه دارد …….


[0]عقیقی بخشایشی، عبد الرحیم، سه مقتل گویا در حماسه عاشورا، صفحه: ۲۱، دفتر نشر نويد اسلام، قم – ایران، 1382 ه.ش.

برچسب ها
نمایش بیشتر

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
بستن